Nur Bargeld? Niet meer! Aantal pinbetalingen op de piste met 51% gestegen

Het is een van de grootste cultuurshocks voor de Nederlandse wintersporter: je bestelt een goudgele halve liter en een bord Kaiserschmarrn, trek vol vertrouwen je pinpas, en krijgt dan een hoofdschuddende ober voor je neus. “Nur Bargeld, bitte!” Maar tijden veranderen…

Inhaalslag ingezet

Terwijl we in Nederland zelfs op de kleinste rommelmarkt nog een QR-code kunnen scannen, leek Oostenrijk jarenlang vastgeketend aan de muntjes en de briefjes. Maar, er is hoop. Uit nieuwe cijfers van betaalverwerker Global Payments blijkt dat de digitale inhaalslag in de Alpen nu écht is ingezet.

De cijfers: Oostenrijk gaat (eindelijk) overstag

Volgens het recente rapport is het aantal digitale transacties in de Oostenrijkse wintertoerisme-sector de afgelopen drie seizoenen (van 2023/24 tot nu in 2025/26) met maar liefst 51 procent gestegen. Ook de omzet die via de kaart of telefoon binnenkomt, groeide fors met 31 procent naar bijna een half miljard euro.

Wat vooral opvalt, is dat we steeds vaker kleine bedragen pinnen. Het gemiddelde bonbedrag is gedaald van € 57,80 naar ongeveer € 50,10. Dat betekent dat de tijd van “pinnen pas vanaf 50 euro” langzaam maar zeker verdwijnt in de prullenbak.

De uitschieters: Sölden en Obertauern

Niet elk dorp gaat even hard. Een kort overzicht van de hotspots:

• Sölden: De onbetwiste koning van de kaartbetalingen met een omzet van bijna 14 miljoen euro.
• Obertauern: De grootste groeier. Hier steeg het aantal transacties met maar liefst 57 procent.
• Ischgl: Hier zien we een ‘premium-trend’. Er wordt minder vaak gepind, maar áls er gepind wordt, is het gemiddelde bedrag hoog (€ 249,-). Blijkbaar gaan de champagneflessen daar nog steeds vlot over de toonbank.

Het mysterie: waarom die pinautomaat voor de deur?

Ondanks deze positieve cijfers blijft het een bekend fenomeen: die ene gezellige berghut of die luidruchtige après-ski tent waar een groot bord hangt met “CASH ONLY”. En het meest frustrerende? Vaak staat er recht voor de deur, of aan de zijkant van het pand, een glimmende pinautomaat (ATM).

Waarom doen die hoteleigenaren en kroegbazen dat? Er zijn drie belangrijke redenen:

1. De ‘kickback’ van de ATM: Die pinautomaten voor de deur zijn vaak niet van een bank, maar van commerciële partijen zoals Euronet. De hoteleigenaar vangt vaak een commissie per transactie die jij daar doet. Dus: jij betaalt hoge transactiekosten bij de paal, en zij verdienen eraan mee.
2. Transactiekosten en snelheid: Hoewel digitale betalingen sneller zijn, moeten ondernemers een percentage afstaan aan de bank. Bij enorme volumes in de après-ski (waar de marge op drank al hoog is) houden ze die centen liever in eigen zak.
3. Het ‘zwarte’ gat: Laten we eerlijk zijn: contant geld is moeilijker te controleren voor de fiscus dan een digitale papierstapel. In een land waar traditie en Gemütlichkeit hoog in het vaandel staan, wordt er soms nog wel eens creatief met de boekhouding omgegaan.

Conclusie: kunnen we de portemonnee thuislaten?

Hoewel de CEO van Global Payments, Milos Toman, stelt dat digitale betalingen “geen extra service meer zijn, maar de standaard”, is ons advies: juich niet te vroeg. De inhaalslag is indrukwekkend en in de meeste restaurants kun je tegenwoordig prima met je Apple Watch of pinpas terecht. Maar voor die authentieke hut op 2000 meter hoogte of de kroeg waar het bier uit de muren spuit, blijfven die briefjes in je skijas nog steeds je beste vriend.