Hochzeiger is zo’n skigebied waar je gemakkelijk aan voorbijrijdt. Veel wintersporters volgen het Pitztal verder richting de gletsjer, terwijl boven Jerzens een compact skigebied met 54 kilometer aan pistes ligt. Op papier klinkt dat misschien wat beperkt, maar tijdens twee skidagen merkten we dat pistekilometers lang niet alles zeggen. Hochzeiger is overzichtelijk, verrassend sportief en vooral heerlijk rustig.
Compact zonder saai te worden
Bij een skigebied met 54 kilometer piste vraag je je vooraf af hoe snel je alles hebt gezien. Het antwoord: vrij snel. Na een dag ken je de belangrijkste liften en heb je een flink deel van de afdalingen gehad. Toch kregen we niet het gevoel dat er niets meer te ontdekken viel.
Dat komt vooral doordat de pistes afwisselend zijn. Brede rode afdalingen worden afgewisseld met steilere stukken en rustige blauwe pistes. Bovendien hoef je hier niet de hele dag bezig te zijn met verbindingsliften of het halen van de laatste gondel terug. Zie je een fijne afdaling? Dan ski je die gewoon nog een keer.
Die overzichtelijkheid is ook prettig voor families en groepen met verschillende skiniveaus. Iedereen kan zijn eigen route kiezen, terwijl je elkaar later gemakkelijk weer tegenkomt.
Een zwarte piste om wakker te worden
Onze eerste serieuze afdaling was meteen de zwarte Benni Raich-piste, vernoemd naar de olympisch kampioen uit het nabijgelegen Arzl im Pitztal. Dankzij de verse sneeuw was dit een fijne start van de dag, al werden de benen wel direct aan het werk gezet.
Voor het mooiste uitzicht moet je op de rode Panoramapiste zijn. Deze afdaling loopt langs de rand van het skigebied en biedt uitzicht over zowel het Pitztal als het Inntal. Tijdens onze eerste skidag trokken er regelmatig wolken voorbij. Het ene moment zagen we nauwelijks de volgende liftpaal, even later lag het hele berglandschap open.
Nog wat pittiger is de zwarte Zirbenfall. Met een maximale hellingsgraad van 80 procent is dit de steilste piste van Hochzeiger. Vanaf boven ziet de afdaling er behoorlijk indrukwekkend uit. Dit is er eentje voor wintersporters die van een uitdaging houden.
Bijna alles boven 2000 meter
Hochzeiger ligt tussen ongeveer 1450 en 2450 meter. Zo’n 90 procent van de pistes bevindt zich boven de 2000 meter. Daardoor ski je vrijwel de hele dag in een open, alpien landschap.
De hoogte helpt bovendien om de sneeuw gedurende de winter goed te houden. Dat betekent uiteraard niet dat de omstandigheden altijd perfect zijn, maar de ligging is gunstiger dan bij veel andere compacte skigebieden. Hochzeiger is doorgaans geopend van december tot en met april.
Vriendelijkheid blijft hangen
Niet alleen de pistes vielen ons op. Ook de ontspannen sfeer maakte indruk. Liftmedewerkers groetten vriendelijk en namen de tijd om iemand te helpen. Het klinkt als iets kleins, maar juist zulke momenten bepalen vaak hoe een skidag aanvoelt.
Die gemoedelijkheid merk je ook in de berghutten. Het Zeigerrestaurant bij het middenstation is een logische ontmoetingsplek voor families. Wie liever wat rustiger zit, kan door skiën naar een van de andere hutten. Op onze tweede dag eindigden we op het terras van de Stalderhütte, met thee en Apfelstrudel in de zon. Geen spectaculair wintersportmoment, maar wel precies zo’n pauze die je later onthoudt.
Na sluitingstijd de piste op
Een bijzondere ervaring was de rit met een pistenbully. Zodra de liften sluiten, begint voor de pistepreparateurs de werkdag. Hochzeiger heeft tien machines, waarvan er doorgaans zes tegelijk worden ingezet. Ze zijn ongeveer zeven uur bezig om alle pistes weer strak te krijgen.
Vanuit de cabine zie je pas goed hoe steil sommige hellingen zijn. Ondertussen zakte de zon achter de bergen en bleef achter de machine een perfect geprepareerde piste achter. De volgende ochtend stonden we daardoor met iets meer bewondering op de verse ribbels.
Voor wie is Hochzeiger geschikt?
Hochzeiger is niet de juiste bestemming voor wie elke dag tientallen nieuwe pistekilometers wil afvinken. Ook voor uitbundige après-ski of een groot dorp vol winkels moet je ergens anders zijn.
Wie graag mooie pistes herhaalt, weinig zin heeft in lange wachtrijen en een overzichtelijk skigebied prettig vindt, kan hier juist goed uit de voeten. Gezinnen vinden rond het middenstation oefenpistes en verschillende kinderfaciliteiten, terwijl sportieve skiërs genoeg rode en zwarte afdalingen hebben.
Na twee dagen hadden we het gebied grotendeels gezien. Uitgeskied waren we nog niet. Misschien is dat wel de beste samenvatting van Hochzeiger: niet groot, maar groot genoeg om graag nog een dag te blijven.
