Een skigebied met ruim 120 kilometer aaneengesloten piste klinkt groot, maar in Schladming-Dachstein voelt het vooral logisch. De vier bergen sluiten zo goed op elkaar aan dat je de hele dag onderweg kunt zijn zonder ingewikkelde routeplanning. Wij skieden van Planai naar Hauser Kaibling, draaiden om en gingen via Hochwurzen door naar de Reiteralm. Onderweg ontdekten we bovendien dat een goede lunch hier veel meer betekent dan schnitzel of Kaiserschmarrn.
In het kort
- De 4-Berge-Skischaukel telt ruim 120 kilometer aaneengesloten piste.
- Hauser Kaibling, Planai, Hochwurzen en Reiteralm zijn direct met elkaar verbonden.
- Zestien berghutten serveren een speciaal gerecht uit de Almkulinarik.
Vier bergen op één skidag
Onze skidag begint bij Planai West. Vanaf daar zetten we koers naar Hauser Kaibling, het meest oostelijke punt van de Schladminger 4-Berge-Skischaukel. Onderweg wisselen brede blauwe en rode afdalingen elkaar af en verschijnt aan de overkant steeds opnieuw het Dachsteinmassief.
De 4-Berge-Skischaukel verbindt Hauser Kaibling, Planai, Hochwurzen en Reiteralm. Samen zijn ze goed voor ruim 120 kilometer piste. De complete regio Schladming-Dachstein is met ongeveer 230 kilometer nog een stuk groter, maar voor een wintersportvakantie biedt dit aaneengesloten deel meer dan genoeg.
Wat vooral prettig is, is dat de route nergens ingewikkeld wordt. Je volgt de verbindingen van berg naar berg en hoeft nauwelijks op de pistekaart te kijken. Daardoor voelt het skigebied ondanks zijn omvang overzichtelijk.
Niet extreem moeilijk, wel lekker skiën
Schladming-Dachstein is geen skigebied waar je voortdurend op steile zwarte pistes wordt getest. Natuurlijk zijn er sportieve afdalingen te vinden, maar het grootste deel bestaat uit brede blauwe en rode pistes.
Juist daardoor kun je hier gemakkelijk veel kilometers maken. We skiën van Hauser Kaibling terug naar Planai, steken over naar Hochwurzen en eindigen uiteindelijk op de Reiteralm. Het is zo’n route waarbij je steeds nieuwsgierig bent naar de volgende berg.
De moderne liften zorgen ervoor dat we snel verder kunnen. Alleen bij enkele gondels moeten de ski’s even uit. Voor de rest blijf je bewegen van afdaling naar afdaling, zonder lange onderbrekingen.
Lunchen is hier onderdeel van de skidag
Halverwege stoppen we bij de Schnepf’n Alm. Vanuit de hut kijk je rechtstreeks op het Dachsteinmassief, al ligt het terras tijdens ons bezoek in januari grotendeels in de schaduw. Binnen bij het raam is het uitzicht gelukkig minstens zo goed.
De hut doet mee aan de Almkulinarik. Voor dit initiatief werkt sterrenchef Richard Rauch samen met zestien berghutten in Schladming-Dachstein. Iedere hut serveert een eigen gerecht dat duidelijk verder gaat dan de gebruikelijke Oostenrijkse lunchklassiekers.
Wij kiezen voor cevapcici van wild met gemarineerde pompoen en een frisse komkommer-citroensalade. Niet direct het gerecht dat je bij een berghut verwacht, maar na een ochtend skiën smaakt het uitstekend. Wie van lekker eten houdt, kan hier bijna een complete skitocht rond de deelnemende hutten plannen.
De Reiteralm smaakt naar meer
Na de lunch skiën we door naar de Reiteralm. Dat blijkt het laatste doel van de dag, maar ook de berg waar we eigenlijk langer willen blijven. De pistes zijn breed, lang en rustig genoeg om lekker door te skiën.
Omdat we de volgende ochtend nog een paar uur hebben, keren we terug. In plaats van opnieuw de hele tocht te maken, blijven we nu bewust op één berg. Soms is het juist fijn om een favoriete afdaling direct nog een keer te nemen.
Dat is misschien wel de kracht van de 4-Berge-Skischaukel. Je kunt een lange tocht over vier bergen maken, maar net zo gemakkelijk een dag op Planai, Hauser Kaibling, Hochwurzen of Reiteralm blijven.
Levendig dorp aan de voet van de Planai
Schladming zelf is een compact en levendig wintersportstadje. De Planai komt vrijwel in het centrum uit en op deze berg wordt jaarlijks de bekende nachtslalom gereden. Die World Cup-sfeer voel je ook buiten het evenement.
Overdag lopen skiërs door de hoofdstraat en ’s avonds vullen de restaurants en bars zich. Toch vonden wij het dorp niet overdreven massaal. De oude huizen en houten gevels zorgen ervoor dat Schladming zijn Oostenrijkse uitstraling heeft behouden.
Onze conclusie over Schladming-Dachstein
Schladming-Dachstein verraste ons vooral door de combinatie. Het skigebied is groot genoeg voor lange tochten, maar blijft overzichtelijk. De pistes zijn sportief zonder dat je voortdurend moeilijke afdalingen hoeft te nemen. En dankzij de Almkulinarik is de lunch iets om echt tijd voor vrij te maken.
Wie graag kilometers maakt, brede pistes waardeert en na het skiën ook wat gezelligheid zoekt, zit hier goed. Alleen voor wintersporters die vooral extreme hoogte, diepe poedersneeuw of uitsluitend zwarte pistes zoeken, zijn er logischere bestemmingen.
