Het Zillertal is bepaald geen onbekende wintersportbestemming. Het dal telt 546 kilometer pistes, bekende plaatsen als Mayrhofen en Gerlos en genoeg après-ski om iedere wintersporter bezig te houden. Toch ontdekten wij tijdens onze reis een heel andere kant van dit populaire skidal. Van rustige pistes in Spieljoch tot verrassend goede freeridemogelijkheden in Hochfügen: zelfs als je hier al vaker bent geweest, valt er nog genoeg te ontdekken.
In het kort
- Het Zillertal telt 546 kilometer piste, verdeeld over vier grote skigebieden
- Meer dan 80 procent van de pistes ligt boven 1700 meter
- In Spieljoch en Hochfügen ontdekten we de rustigere kant van het dal
Een bekend dal vol onverwachte plekken
Als je op zoek gaat naar minder bekende skigebieden, denk je waarschijnlijk niet direct aan het Zillertal. Het dal behoort tot de populairste wintersportbestemmingen van Oostenrijk en bestaat uit vier grote skiregio’s. Samen zijn die goed voor 546 kilometer piste.
Toch is die omvang juist een voordeel. Wie verder kijkt dan de bekendste plaatsen en drukste liften, vindt genoeg rustige pistes, sfeervolle berghutten en delen van het dal die heel anders aanvoelen. Wij verbleven in Fügen, aan het begin van het Zillertal, en trokken van daaruit verschillende kanten op.
Met prosecco de berg op
Onze eerste skidag begint in Kaltenbach. Nog voordat we één bocht hebben gemaakt, stappen we in een gondel die weinig weg heeft van een gewone skilift. De VIP-gondel is door BMW ingericht en onderweg naar boven wordt een glas prosecco geschonken. Een tikje overdreven? Misschien. Maar stiekem is het ook een heel fijne manier om de skidag te beginnen.
Boven wacht Hochzillertal, dat samen met Hochfügen en Spieljoch 114 kilometer piste biedt. De afdalingen zijn breed, het uitzicht is weids en je kunt hier zonder veel nadenken lekker kilometers maken.
Onze aandacht gaat onderweg minstens zo vaak naar de berghutten. Eerst stoppen we bij de stijlvolle Kristallhütte en later schuiven we aan bij de Wedelhütte. Na Käsespätzle, schnitzel en een gedeelde Kaiserschmarrn kost het even moeite om weer op te staan. Toch klikken we onze ski’s opnieuw onder, want het interessantste deel van de dag moet nog komen.
Freeriden in Hochfügen
Hochfügen blijkt een van de grootste verrassingen van deze trip. Het gebied ligt aan het einde van een zijdal en staat bekend om zijn freeridemogelijkheden. Dat wist ik, maar dat de sneeuw hier zelfs dagen na de laatste sneeuwval nog zo goed kon zijn, had ik niet verwacht.
We gaan op pad met een gids. Eerst controleren we onze lawine-uitrusting: pieper, schep en sonde. Daarna steken we vanaf de lift verder de bergen in. Zelf ben ik buiten de piste niet de dapperste. Liever niet te steil en als het kan ook zonder een dicht bos vol obstakels. De gids kiest gelukkig een route die precies bij ons niveau past.
Na een korte klim beginnen we aan de afdaling. De sneeuw is zacht, de helling rustig en de lijnen liggen er nog verrassend mooi bij. Dit zijn plekken waar we zonder gids nooit terecht waren gekomen. Juist daardoor wordt het een van de afdalingen die het langst blijft hangen.
Wie buiten de piste wil skiën, doet dat alleen met de juiste kennis, uitrusting en bij voorkeur onder begeleiding van een lokale gids.
Klein en rustig: Spieljoch
De volgende ochtend stappen we in Fügen in de gondel naar Spieljoch. Dit skigebied heeft ongeveer 20 kilometer piste en voelt totaal anders dan de grote namen verderop in het dal. Alles is overzichtelijker en rustiger. Geen ingewikkelde skitocht, maar gewoon fijne afdalingen die je gerust meerdere keren wilt doen.
Vooral de twee dalafdalingen bevallen goed. De ene brengt je terug naar Fügen, de andere eindigt bij Geols. Vanaf daar kun je met de skibus verder naar Hochfügen. Wij hoeven nauwelijks te wachten en staan nog geen twintig minuten later weer op de ski’s.
Na een lunch bij de Holzalm keren we terug richting Spieljoch. Als afsluiter wacht de ongeveer 7 kilometer lange dalafdaling naar Fügen. Beneden zijn de benen aardig leeg, maar het is precies zo’n afdaling waarmee je een skidag wilt eindigen.
Meer dan de bekende namen
Het Zillertal is groot, populair en op sommige plekken behoorlijk levendig. Maar dat is slechts één kant van het verhaal. Tijdens deze reis ontdekken we ook rustige pistes, kleinschalige skigebieden en stille hellingen buiten de piste.
Juist die afwisseling maakt het dal interessant. De ene dag ski je lange tochten en lunch je uitgebreid in een stijlvolle berghut, de volgende dag herhaal je zonder haast dezelfde fijne afdaling in Spieljoch. Blijkbaar kun je een bestemming meerdere keren bezoeken en er toch weer een compleet nieuwe kant van leren kennen.
