Het klinkt als een reclame voor Apple, maar voor de familie van Michael Harris was de ‘Zoek mijn iPhone’-functie vorige week letterlijk het verschil tussen leven en dood. Wat een droomdag in de diepe poeder van het Amerikaanse skigebied Stevens Pass had moeten worden, veranderde in een overlevingsstrijd van vier uur onder de sneeuw.
Dochter Lauren Ashley deelde het hartverscheurende verhaal op Facebook nadat haar vader Michael door een lawine werd getroffen. Het bijzondere? Het ongeluk gebeurde binnen de gemarkeerde grenzen van het skiresort.
“Je vader is vermist”
De paniek sloeg toe toen Michaels vrouw merkte dat haar man, die alleen op pad was gegaan, al uren niet bereikbaar was. Lauren beschrijft het moment dat ze het telefoontje kreeg:
“De eerste woorden die ze tegen me zei waren: ‘je vader is vermist’. Die woorden had ik niet verwacht. Mijn hart zonk in mijn schoenen, ik had het gevoel dat ik moest overgeven en voelde een paniekaanval opkomen.”
De familie zag op de ‘Find My iPhone’-app dat Michaels locatie al drie uur lang niet was veranderd. Terwijl zijn vrouw naar de pas reed, probeerde de familie wanhopig de skipatrouille te bereiken. Eenmaal ter plaatse kon zij de reddingswerkers de exacte coördinaten op haar telefoon laten zien.
Vier uur onder de sneeuw
Dankzij de nauwkeurige locatiegegevens kon de skipatrouille gericht zoeken. Na een eeuwigheid kwam het verlossende bericht over de radio: Michael was gevonden. Hij had vier uur lang begraven gelegen onder de sneeuw.
Zijn toestand was kritiek; de hulpdiensten troffen hem aan met ernstige onderkoeling (een lichaamstemperatuur van rond de 26 graden). In het ziekenhuis bleek dat hij een longkneuzing, longontsteking, nierschade en een complexe breuk in zijn scheenbeenplateau had opgelopen. Lauren: “Het is een waar wonder dat hij het heeft overleefd en geen levensveranderende of levensbedreigende verwondingen heeft opgelopen.”
Elke ademteug is een geschenk
Inmiddels is Michael geopereerd en begint hij aan een lang revalidatietraject van zeker 14 tot 16 weken. In een emotionele update blikt hij terug op de angstaanjagende momenten onder de sneeuw:
“Terwijl ik hier in bed lig, begin ik op mijn ademhaling te letten. Inademen. Uitademen. Alles gaat automatisch. Ik ben vol ontzag voor de overvloed aan zuurstof waar ik vrijelijk bij kan, terwijl dat slechts 10 dagen geleden op die berg een kostbare en beperkte bron was die ik bijna had uitgeput.”
Steun voor de familie
Omdat Michael de enige kostwinner is en momenteel geen baan heeft, heeft de familie een GoFundMe-pagina opgezet om de enorme medische kosten te dekken.
