Het is nu 100 dagen geleden dat de verschrikkelijke brand in de Inferno-bar in Crans-Montana plaatsvond, waarbij 41 mensen omkwamen en meer dan 100 gewonden het leven voorgoed zagen veranderen. De overlevenden ondergaan nog steeds zware operaties en zullen levenslang met de gevolgen van het drama moeten leven. In een kritisch artikel in de Zwitserse krant Blick, legt Rolf Cavalli, hoofdredacteur, de vijf bittere waarheden bloot over de gebeurtenissen sinds de brand en de langzame zoektocht naar gerechtigheid.
Waarheid 1: Er zijn slachtoffers, maar geen verantwoordelijkheid
De eigenaren van de bar, het echtpaar Moretti, werd niet in de gevangenis geplaatst en kreeg enkel borgtocht. De burgemeester van de gemeente, Nicolas Féraud, blijft op zijn post en wordt pas 103 dagen na de brand verhoord. De slachtoffers hebben gezichten, maar de verantwoordelijken lijken enkel te worden gedefinieerd door hun functies. De vraag blijft: Wie neemt daadwerkelijk verantwoordelijkheid voor deze tragedie?
Waarheid 2: Het systeem speelt op tijd
De eerste reacties waren shock en boosheid: geblokkeerde nooduitgangen, ontvlambare materialen en gebrekkige controles. Vandaag blijven de belangrijkste vragen echter onbeantwoord: Waarom werd er niet gecontroleerd? Waarom grepen de autoriteiten niet in, ondanks hun toezichtplicht? Cavalli schrijft dat deze vragen door de betrokken autoriteiten niet worden beantwoord en dat de tijd verstrijkt zonder dat er concrete stappen worden gezet.
Waarheid 3: Politici beschermen hun functies, niet de mensen
De politiek heeft weliswaar betrokkenheid getoond, maar binnenin blijft het stil. Vergelijk dit met de snelle reactie van de kantonpolitiek na de natuurramp in Blatten, waarbij Wallisers zelf slachtoffer waren. In het geval van Crans-Montana zijn er geen intensieve debatten of kritische verwerking geweest. Integendeel, de wet werd zelfs versoepeld in plaats van aangescherpt.
Waarheid 4: De federale overheid toont aanwezigheid, maar geen leiding
Guy Parmelin, de Zwitserse president, legde kransen neer, maar dat was het dan ook. Justitieminister Beat Jans wilde handelen, maar zijn initiatief, een miljoenenfonds voor schikkingen, was politiek naïef en miste daadkracht. Wat duidelijk blijft is dat de federale overheid liever de bal doorspeelt dan verantwoordelijkheid te nemen.
Waarheid 5: Verandering komt van buitenaf
Het druk van Italië heeft eindelijk beweging teweeggebracht. Italië heeft vragen gesteld en eisen gesteld, waardoor er eindelijk actie werd ondernomen. Het systeem functioneert echter niet uit zichzelf; het moet gestoord worden. Zonder druk van buitenaf zouden we nog steeds in het duister tasten over wat er werkelijk is gebeurd in Crans-Montana.
Lees hier het artikel op Blick.
De grote vraag na 100 dagen
De echte vraag na 100 dagen blijft: Wil Zwitserland werkelijk verantwoordelijkheid nemen? Of probeert het alleen maar tijd te winnen, in de hoop dat de aandacht zal vervagen? De tijd heelt wonden, maar in Crans-Montana lijkt het de verantwoordelijken te helpen en niet de slachtoffers.
Lees meer: Drama in skigebied Crans-Montana: meerdere doden na explosie op nieuwjaarsdag
